Bu sayfada (17 bölüm)
- Psikologlar terapi alır mı?
- Psikologlar neden terapi alır?
- Kişisel terapi psikoloji eğitiminin bir parçası mı?
- Süpervizyon nedir, kişisel terapiden farkı ne?
- Psikologlar terapi alır mı, yoksa süpervizyon yeterli mi?
- Psikologlar yardım almayı neden erteler?
- Etik kurallar psikoloğun kendi sorunları hakkında ne söyler?
- Meslekte tükenmişlik psikologları nasıl etkiler?
- Psikologlarda tükenmişliğin erken işaretleri nelerdir?
- Psikolog kendi ruh sağlığını nasıl korur?
- Ünlü psikologlara geriye dönük tanı koymak neden doğru değil?
- Psikoloji tarihindeki kuramcılar bize ne gösterir?
- Psikologlar terapi alır mı diye sormak neden önemli?
- Psikoloğunuza terapi alıp almadığını sorabilir misiniz?
- Psikoloji öğrencisiyseniz kişisel terapiyi nasıl düşünmelisiniz?
- Destek aramaya nereden başlayabilirsiniz?
- Sıkça sorulan sorular

Psikologlar terapi alır mı sorusunun kısa cevabı evet. Birçok psikolog kendi yaşamındaki zorlanmalar için kişisel terapi alır, vaka çalışmalarını ise süpervizyonda deneyimli bir meslektaşla gözden geçirir. Etik kurallar, kişisel sorunlarının işini etkileyebileceğini fark eden psikoloğun destek almasını bekler. Bu yazı süpervizyonu, kişisel terapiyi, meslekte tükenmişliği ve ünlü psikologlara neden tanı koymadığımızı anlatıyor.
Psikologlar terapi alır mı?
Evet, birçok psikolog kendi yaşamındaki zorlanmalar için terapi alır ve bunu mesleğin doğal bir parçası sayar. Buna ek olarak psikologlar, yürüttükleri çalışmayı deneyimli bir meslektaşla düzenli olarak konuştukları süpervizyon desteği alır. Kişisel terapi psikoloğun kendi iç dünyasını, süpervizyon ise danışanla yürüttüğü çalışmayı ele alır.
Serdivan'daki görüşmelerimde zaman zaman şu soruyu duyarım: "Siz de terapiye gider misiniz?" Soru çoğu zaman merakla gelir. Bazen de altında "psikoloğun hiç sorunu olmaz" beklentisi yatar. Oysa psikologlar da kayıp yaşar, ilişkilerinde zorluk çeker, yorgunluk ve kaygı hisseder.
Bu yazıda psikologlar terapi alır mı sorusunu üç başlıkta ele alıyorum: kişisel terapi, süpervizyon ve meslekte tükenmişlik. Danışan tarafında sürecin nasıl ilerlediğini merak ediyorsanız, ilk görüşmeden sonlandırmaya kadar her aşamayı psikolojik danışmanlık süreci rehberinde anlattım. Burada ise koltuğun öbür tarafına bakıyoruz.
Psikologlar neden terapi alır?
İlk neden basittir: Psikologlar da insandır. Yas, ayrılık, hastalık, taşınma ya da ebeveyn olmak gibi yaşam olayları bir psikoloğu da sarsabilir. Mesleki bilgi bu deneyimleri anlamayı kolaylaştırır, ancak acıyı ortadan kaldırmaz. Kendi duygularını güvendiği birinin eşliğinde konuşmak, psikolog için de rahatlatıcı bir alan açar.
İkinci neden, işin kendisidir. Psikolog her gün başkalarının en zor anlarına tanıklık eder. Bu tanıklık zamanla birikir ve fark edilmeden psikoloğun kendi ruh hâline sızabilir. Bu yüzden pek çok meslektaş, kişisel terapiyi bir kriz anının değil, uzun soluklu bir meslek yaşamının parçası olarak görür.
- Kendi yaşamındaki kayıp, ayrılık ya da hastalık gibi zor dönemler.
- Danışanların anlattığı yoğun yaşantıların bıraktığı duygusal yük.
- Kendini daha iyi tanıma ve kör noktalarını fark etme isteği.
- Bazı terapi yaklaşımlarının eğitiminde kişisel çalışmaya verilen önem.
- Danışan koltuğunda oturmanın, danışanı anlamaya yaptığı katkı.
Son madde bana her zaman önemli gelir. Danışan koltuğunda oturmuş bir psikolog, yardım istemenin ne kadar cesaret gerektirdiğini kitaplardan değil deneyimden bilir. Bu bilgi de görüşme odasındaki sabrı ve anlayışı derinleştirir.
Kişisel terapi psikoloji eğitiminin bir parçası mı?
Bu, seçtiğiniz yaklaşıma ve eğitim programına göre değişir. Psikanalitik gelenekte kişisel analiz, eğitimin temel taşlarından biridir. Uluslararası Psikanaliz Birliği, tanıdığı eğitim modellerinin kişisel analiz, süpervizyon ve kuramsal derslerden oluşan üçlü bir yapıya dayandığını belirtir.
Amerikan Psikoloji Derneği (APA) etik kuralları ise başka bir noktaya dikkat çeker. Bir program bireysel ya da grup terapisini zorunlu tutuyorsa, öğrenci bu terapiyi programla bağı olmayan bir uzmandan seçebilmelidir. Öğrencinin akademik başarısını değerlendiren öğretim üyesi de o terapiyi kendisi yürütmez. Böylece terapi alanı ile not verme alanı birbirine karışmaz.
Türkiye'de Türk Psikologlar Derneği, psikoterapist unvanını bilimsel yeterliğin yanında uygun terapi eğitimlerini ve süpervizyon süreçlerini tamamlayan kişilerin kullanabileceğini belirtir. Kısacası bu yol yalnız kitapla ilerlemez. Uzman eşliğindeki uygulama ve kişinin kendi üzerine çalışması da yolun parçasıdır. Hangi eğitimlerin size uygun olduğunu psikologlar için sertifika eğitimleri yazısında ayrıca ele aldım.
Süpervizyon nedir, kişisel terapiden farkı ne?
Süpervizyon, deneyimli bir meslektaşın bir psikoloğun yürüttüğü çalışmayı onunla birlikte düzenli olarak gözden geçirdiği mesleki bir uygulamadır. APA'nın klinik süpervizyon yönergeleri onu, zamana yayılan ve hem destekleyici hem değerlendirici yönü olan bir iş birliği ilişkisi olarak tanımlar.
Aynı yönergeler süpervizyonun dört amacını sıralar: psikoloğun yetkinliğini geliştirmek, verilen hizmetin niteliğini izlemek, toplumu korumak ve mesleğe girişte kapı bekçiliği yapmak. Kişisel terapiden temel farkı ise odaktır. Süpervizyonda konuşmanın merkezinde danışan, psikoloğun danışana verdiği tepkiler ve süpervizyon ilişkisi durur.
| Destek türü | Odak | Değerlendirme | Vaka sorumluluğu |
|---|---|---|---|
| Süpervizyon | Danışanla yürütülen çalışma ve psikoloğun bu çalışmadaki tepkileri | Var; süpervizör gelişimi değerlendirir | Süpervizör de mesleki sorumluluk taşır |
| Kişisel terapi | Psikoloğun kendi yaşamı, duyguları ve ilişkileri | Yok | Konu psikoloğun danışanları değildir |
| Konsültasyon | Belirli bir vaka ya da soru hakkında meslektaş görüşü | Yok; öneriyi uygulama kararı psikoloğundur | Konsültan vaka sorumluluğu taşımaz |
| Mentorluk | Kariyer, meslek kimliği ve yön arayışı | Çoğunlukla resmi bir değerlendirme içermez | Vaka sorumluluğu içermez |
Bu ayrım pratikte önemlidir. Örneğin süpervizyonda kendi geçmişinize dokunan bir konu açılabilir. Süpervizör bu konuyu derinleştirmek yerine sizi kişisel terapiye yönlendirebilir. Çünkü iki alan birbirini besler, ama birbirinin yerine geçmez.
Psikologlar terapi alır mı, yoksa süpervizyon yeterli mi?
Süpervizyon tek başına yeterli değildir, çünkü amacı danışanla yürüttüğünüz çalışmayı geliştirmektir. Sizin yasınız, ilişki sorununuz ya da çocukluktan taşıdığınız bir yara süpervizyonun asıl konusu olmaz. Bu tür konular gündeme geldiğinde doğru adres kişisel terapidir.
Öte yandan kişisel terapi de süpervizyonun yerini tutmaz. Kendi terapistiniz danışanlarınızın vakalarını sizinle birlikte değerlendirmez, mesleki kararlarınızın sorumluluğunu da paylaşmaz. Dolayısıyla meslek yaşamı boyunca ikisine farklı dönemlerde, farklı yoğunluklarda ihtiyaç duyabilirsiniz.
Pratikte pek çok psikolog eğitim yıllarında yoğun süpervizyon alır. Deneyim arttıkça süpervizyon seyrekleşebilir ya da akran gruplarına dönüşebilir. Kişisel terapi ise çoğu zaman bir ihtiyaçla başlar ve bazen yıllar sonra yeniden gündeme gelir. Yani psikologlar terapi alır mı sorusunun dürüst cevabı, ihtiyaç duyduklarında evet olmalıdır.
Psikologlar yardım almayı neden erteler?
Yardım istemenin önemini yakından bilen bir meslek grubu bile bu adımı geciktirebilir. Bunun ardında genellikle birkaç tanıdık düşünce yatar. Bu düşünceleri adlandırmak, onları gevşetmenin ilk adımıdır.
- "Ben bunu kendi başıma çözebilmeliyim" beklentisi.
- Meslektaşların gözünde yetersiz görünme kaygısı.
- Küçük bir şehirde terapistle başka ortamlarda karşılaşma ihtimali.
- Yoğun çalışma temposunda kendine zaman ayıramamak.
- Danışan rolüne geçmenin yarattığı yabancılık hissi.
Bu kaygıların her biri anlaşılırdır. Yine de hiçbiri, ihtiyaç duyduğunuz desteği ertelemek için yeterli bir neden değildir. Gizlilik kaygısı için meslek çevrenizin dışından bir uzman seçebilir, zaman sorunu için daha seyrek ama düzenli görüşmeler planlayabilirsiniz.
Etik kurallar psikoloğun kendi sorunları hakkında ne söyler?
APA etik kurallarının 2.06 maddesi bu konuyu açıkça ele alır. Psikolog, kişisel sorunlarının işini yetkin biçimde yapmasını engelleyeceğini bildiği ya da bilmesi gerektiği durumda yeni bir işe başlamaz. Bu tür sorunları sonradan fark ederse mesleki danışmanlık ya da yardım almak gibi uygun önlemleri alır.
Madde bir adım daha ileri gider. Psikolog, işini sınırlaması, bir süre ara vermesi ya da sonlandırması gerekip gerekmediğine de karar verir. Ayrıca 2.03 maddesi psikologların yetkinliklerini geliştirmek ve korumak için sürekli çaba göstermesini bekler.
- Etik kurallar psikoloğun hiç sorun yaşamamasını beklemez.
- Kurallar, sorunun işi etkilediği anı fark etmesini bekler.
- Fark ettikten sonra destek almasını ve gerekirse iş yükünü ayarlamasını ister.
- Bu yaklaşımın amacı hem danışanı hem psikoloğu korumaktır.
Bence bu madde, mesleğin en insani yanlarından birini yansıtır. Kusursuz görünmeye çalışan bir psikolog yerine sınırını tanıyan bir psikolog, danışanı için de daha güvenli bir alan kurar.
Meslekte tükenmişlik psikologları nasıl etkiler?
Dünya Sağlık Örgütü tükenmişliği, iyi yönetilemeyen kronik iş stresinden kaynaklanan bir sendrom olarak tanımlar. DSÖ'ye göre tükenmişlik tıbbi bir hastalık değil, Uluslararası Hastalık Sınıflaması ICD-11 içinde yer alan mesleki bir olgudur. Kavram da yalnız iş bağlamındaki deneyimler için geçerlidir.
Tanımda üç boyut öne çıkar. Birincisi enerjinin tükenmesi ya da bitkinlik hissidir. İkincisi kişinin işine zihinsel olarak uzaklaşması, işine karşı olumsuz ya da alaycı duygular geliştirmesidir. Üçüncüsü ise mesleki etkinlikte azalmadır.
Ruh sağlığı çalışanları bu üç boyuta özellikle açıktır. Psikolog gün boyu yoğun duygularla temas eder, kriz anlarına eşlik eder ve çoğu zaman sonucu hemen göremez. Yoğun vaka listesi, rapor ve kayıt işleri, gizlilik nedeniyle iş hakkında evde konuşamamak gibi etkenler de bu yükü artırır. Dolayısıyla tükenmişlik bu meslekte bir zayıflık işareti değil, iş koşullarının doğal bir riskidir.
Bu konuda kurumların da sorumluluğu vardır. Sakarya'da bir üretim tesisinde kurumsal psikolog olarak yürüttüğüm çalışmalarda, iş yükünün bireysel dayanıklılık kadar iş düzeniyle de ilgili olduğunu sık sık görüyorum. Ancak psikoloğun kendi payına düşeni yapması için önce işaretleri tanıması gerekir.
Psikologlarda tükenmişliğin erken işaretleri nelerdir?
Tükenmişlik çoğu zaman sessizce başlar. Aşağıdaki işaretler tek başına bir tanı anlamına gelmez; ancak birkaçı haftalarca sürüyorsa durup bakmanın zamanı gelmiş olabilir.
- Seanslardan önce belirgin bir isteksizlik ya da ağırlık hissi.
- Danışanların anlattıklarına karşı duyarsızlaşma ya da alaycı bir iç ses.
- Mesai bittiğinde de vakalardan zihnen kopamamak.
- Uyku, iştah ve dikkat düzeninde değişiklikler.
- Hata yapma korkusunda artış ve karar verirken zorlanma.
- Arkadaşlardan, aileden ve keyif veren uğraşlardan uzaklaşma.
Bu işaretleri fark etmek, kendinizi suçlamak için değil, düzeni değiştirmek için bir fırsattır. Örneğin süpervizörünüzle iş yükünüzü konuşabilir, birkaç haftalık bir yeniden düzenleme planı yapabilirsiniz. İşaretler yoğunlaşıyorsa kişisel terapi de bu planın bir parçası olabilir.
Psikolog kendi ruh sağlığını nasıl korur?
Kendini korumak tek bir büyük karardan çok, küçük ve düzenli alışkanlıklardan oluşur. Aşağıdaki adımlar, ruh sağlığı çalışanları için sık önerilen temel noktaları bir arada topluyor.
- Vaka yükünüzü gerçekçi tutun ve yoğun vakaları aynı güne yığmamaya özen gösterin.
- Düzenli bir süpervizyon ya da akran süpervizyonu grubu edinin.
- Seans aralarında kısa molalar verin; kayıt işlerini mesai içinde bitirmeye çalışın.
- İş ile ev arasında küçük bir geçiş alışkanlığı kurun, örneğin kısa bir yürüyüş.
- Zorlandığınız dönemlerde kişisel terapiyi bir lüks değil, mesleki bakımın parçası olarak görün.
- Uyku, beslenme ve hareket gibi temel bakım alanlarını ihmal etmeyin.
- Meslek dışındaki ilişkilere ve uğraşlara düzenli olarak zaman ayırın.
Bu adımların hepsini aynı anda kusursuz uygulamak zorunda değilsiniz. Bir ya da ikisiyle başlamak bile fark yaratabilir. Önemli olan, kendi bakımınızı danışanlarınıza önerdiğiniz özenle ele almaktır.
Ünlü psikologlara geriye dönük tanı koymak neden doğru değil?
Ünlü psikologların psikolojik sorunları internette sık aranan bir konu. Bu aramaların çoğu, adı bilinen kuramcıların yaşamına tanı etiketleri yapıştıran listelere çıkar. Ben bu yazıda böyle bir liste yapmıyorum ve bunun nedenini açıkça paylaşmak istiyorum.
APA etik kurallarının 9.01 maddesi, psikologların bir kişinin psikolojik özellikleri hakkındaki görüşlerini ancak bu görüşü destekleyecek yeterlikte bir değerlendirmeden sonra bildirmesini ister. Biyografiler, mektuplar ve dilden dile dolaşan anekdotlar bu değerlendirmenin yerini tutmaz. Dolayısıyla yıllar önce yaşamış birine bugünden tanı koymak, bilimsel bir yorum değil bir tahmin olur.
Üstelik yaşamını yitirmiş bir kişi kendini anlatamaz. Geride kalan ailesi, öğrencileri ve okurları ise bu etiketlerin yükünü taşır. Bu nedenle saygılı bir dil, bilimsel dikkatin temel bir parçasıdır. Aynı ilke yaşayan ünlüler, siyasetçiler ve dizi karakterleri için de geçerlidir.
Psikoloji tarihindeki kuramcılar bize ne gösterir?
Psikoloji tarihini okuduğunuzda bir şey dikkatinizi çeker: Kuramcıların çoğu, sorularını kendi yaşamlarından da beslemiştir. Savaş, göç, erken kayıplar, uzun hastalık dönemleri ve yalnızlık, pek çok kuramın arka planında yer alır. Bazı kuramcılar bu deneyimleri kendi anılarında, mektuplarında ve kitaplarında kendi sözcükleriyle anlatmıştır.
Bu tablodan çıkan ders, bir kuramcının sorunlu olduğu değildir. Ders şudur: İnsan ruhunu anlamaya çalışan kişi, kendi ruhunun dışında duramaz. Kendi kırılganlığını tanıyan bir uzman, danışanının kırılganlığına da daha saygılı yaklaşabilir.
Ancak bu durum bir sınır da gerektirir. Psikoterapide karşı aktarım, psikoloğun danışana verdiği duygusal tepkileri ve bu tepkilerde kendi geçmişinin payını anlatan bir kavramdır. Kendi yarası henüz çok tazeyken çalışan bir psikolog, danışanını farkında olmadan kendi hikâyesinin içinden dinleyebilir. Süpervizyon ve kişisel terapi, tam da bu riski fark etmeye yardım eder.
Psikologlar terapi alır mı diye sormak neden önemli?
Bu soru, ruh sağlığı alanındaki damgalamayı da yansıtır. Psikologlar bile yardım almayı saklarsa, danışanlar da yardım istemeyi bir yenilgi gibi görebilir. Tersine, psikologların destek almayı olağan karşılaması, yardım istemeyi herkes için daha rahat konuşulabilir kılar.
Burada bir ayrım yapmak gerekir. Psikoloğun genel olarak terapiyi savunması ile kendi özel yaşamını danışanlarıyla paylaşması aynı şey değildir. Mesleki sınırlar, görüşme odasında odağın danışanda kalmasını sağlar. Yani psikolog terapiyi destekleyen bir tutum taşıyabilir, ama kendi terapisinin ayrıntılarını anlatmak zorunda değildir.
Son olarak şunu vurgulamak isterim: Yardım istemek bir psikoloğu daha az yetkin yapmaz. Etik kuralların da gösterdiği gibi yetkinlik, kişinin kendi sınırını fark edebilmesini de içerir.
Psikoloğunuza terapi alıp almadığını sorabilir misiniz?
Sorabilirsiniz; bu meşru bir meraktır. Ancak psikoloğunuz kişisel yaşamına dair ayrıntıları paylaşmamayı seçebilir. Bu bir kaçamak değil, görüşmenin odağını sizde tutma çabasıdır. Kişisel bir soruya verilen kısa ve sakin bir cevap, sağlıklı bir sınırın göstergesidir.
Bunun yerine aşağıdaki sorular, çalışacağınız uzman hakkında size daha çok bilgi verir:
- Hangi eğitimleri aldınız ve hangi yaklaşımla çalışıyorsunuz?
- Çalışmanızı düzenli olarak bir süpervizörle ya da meslektaş grubuyla değerlendiriyor musunuz?
- Gizlilik ve sınırlar konusunda nasıl bir çerçeve izliyorsunuz?
- Benim durumum uzmanlık alanınızın dışında kalırsa beni nereye yönlendirirsiniz?
Bu sorulara açık cevaplar almak, iyi bir çalışma ilişkisinin ilk işaretlerindendir. Cevaplar belirsiz kalıyorsa başka bir uzmanla görüşmek de sizin hakkınızdır.
Psikoloji öğrencisiyseniz kişisel terapiyi nasıl düşünmelisiniz?
Kişisel terapiye başlamak için belirli bir dönem şartı yoktur. Bazı öğrenciler eğitim sırasında kendi yaşamlarındaki bir zorlanma nedeniyle başlar. Bazıları ise ilk danışanlarını görmeye başladıklarında ortaya çıkan duyguları konuşmak ister. İki durumda da destek istemek, mesleğe hazırlığın bir parçasıdır.
Bu noktada iki öneri paylaşmak isterim. Birincisi, terapistinizi eğitim aldığınız çevrenin dışından seçmeye özen gösterin; böylece eğitim ilişkisi ile terapi ilişkisi birbirine karışmaz. İkincisi, küçük bir şehirde yaşıyorsanız meslek çevrenizin dışındaki bir uzmanla online psikolojik danışmanlık seçeneğini değerlendirebilirsiniz.
Mesleğe yeni adım atıyorsanız, kendi bakımınızı da kariyer planınıza katmanızı öneririm. İlk yıllar için somut bir plan kurmak isterseniz yeni mezun psikolog yol haritası yazısına göz atabilirsiniz. Orada süpervizyon arayışını ve ilk yılın önceliklerini daha ayrıntılı ele aldım.
Destek aramaya nereden başlayabilirsiniz?
İster psikolog ister psikoloji öğrencisi olun, kendi ruh hâlinizi gözden geçirmek için küçük bir adımla başlayabilirsiniz. Sitedeki psikolojik check-up aracı, son iki haftanızı; iyi oluşunuzu, uykunuzu, stres yükünüzü ve destek ağınızı gözden geçiren kısa bir öz değerlendirmedir. Sonuç bir tanı değildir, ama konuşmaya nereden başlayacağınızı netleştirir.
Yetişkinlerle yürüttüğüm görüşmelerde iş stresi, yas, ilişki sorunları ve kaygı gibi konular sık gündeme gelir. Bu çalışmanın nasıl ilerlediğini yetişkin psikolojisi sayfasında anlattım. Serdivan'daki ofisimde yüz yüze ya da online bir görüşme planlamak isterseniz randevu ve iletişim sayfasından bana ulaşabilirsiniz.
Sıkça sorulan sorular
Psikologlar terapi alır mı?
Evet, birçok psikolog terapi alır. Kendi yaşamındaki kayıp, ayrılık ya da yoğun stres gibi dönemlerde kişisel terapiye başvurur. Ayrıca vaka çalışmalarını süpervizyonda deneyimli bir meslektaşla düzenli olarak gözden geçirir. APA etik kuralları da kişisel sorunlarının işini etkileyebileceğini fark eden psikoloğun mesleki destek almasını bekler.
Süpervizyon ile kişisel terapi aynı şey mi?
Hayır, ikisi farklı amaçlara hizmet eder. Süpervizyon, psikoloğun danışanla yürüttüğü çalışmayı ve bu çalışmadaki tepkilerini deneyimli bir meslektaşla değerlendirdiği mesleki bir süreçtir; değerlendirici bir yönü vardır. Kişisel terapi ise psikoloğun kendi yaşamına, duygularına ve ilişkilerine odaklanır. Bu nedenle biri diğerinin yerini tutmaz.
Psikolog olmak için kişisel terapi almak zorunlu mu?
Hayır, psikolog unvanı için kişisel terapi şartı yoktur. Türk Psikologlar Derneği'ne göre bu unvanı, YÖK'ün tanıdığı psikoloji lisans programlarından mezun olan kişiler kullanır. Ancak bazı terapi yaklaşımlarının eğitim programları kişisel terapiyi ya da kişisel analizi eğitimin parçası sayar. Güncel koşulları eğitim kurumunuzdan kontrol edin.
Psikologlar neden tükenmişlik yaşar?
Psikologlar, gün boyu yoğun duygularla temas ettikleri ve sonucu çoğu zaman hemen göremedikleri için tükenmişliğe açıktır. Yoğun vaka listesi, kayıt işleri ve gizlilik nedeniyle iş hakkında konuşamamak bu yükü artırır. DSÖ tükenmişliği, iyi yönetilemeyen kronik iş stresinden kaynaklanan mesleki bir olgu olarak tanımlar; tıbbi bir hastalık olarak sınıflamaz.
Ünlü psikologlara tanı koymak doğru mu?
Hayır, geriye dönük tanı koymak doğru değildir. APA etik kuralları, psikologların bir kişinin psikolojik özellikleri hakkındaki görüşlerini ancak yeterli bir değerlendirmeden sonra bildirmesini ister. Biyografi, mektup ve anekdotlar bu değerlendirmenin yerini tutmaz. Kuramcıların kendi sözcükleriyle anlattığı deneyimleri saygıyla okumak, onlara etiket yapıştırmaktan çok daha öğreticidir.
Psikoloğuma terapi alıp almadığını sorabilir miyim?
Evet, sorabilirsiniz; bu meşru bir meraktır. Ancak psikoloğunuz kişisel yaşamına dair ayrıntıları paylaşmamayı seçebilir, çünkü görüşmenin odağını sizde tutmak ister. Eğitimini, çalışma yaklaşımını, süpervizyon alıp almadığını ve gizlilik çerçevesini sormak ise size çok daha işe yarar bilgi verir. Açık ve sakin cevaplar, sağlıklı bir çalışma ilişkisinin işaretidir.

Maltepe Üniversitesi Psikoloji (onur derecesi) ve Yakın Doğu Üniversitesi Klinik Psikoloji Yüksek Lisans (şeref derecesi) mezunu. Serdivan'da ergen, yetişkin, çift ve ailelerle çalışır; Koç Holding Otokar'da kurumsal psikolog olarak görev yapar.
Acil bir durumdaysanız kendinize ya da bir başkasına zarar verme düşünceniz varsa hemen 112'yi arayın veya en yakın acil servise başvurun. Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır, tanı ve tedavi yerine geçmez.
Bu konuda destek ve araçlar
Benzer yazılar

Bağırsak Beyin İlişkisi: İkinci Beyin Ruh Halini Nasıl Etkiler
Bağırsak beyin ilişkisi nedir, stres ve kaygıyla nasıl çalışır, mikrop ve serotonin iddialarında kanıt ne durumda? Önce hekim vurgusuyla…
13 Mayıs 2025 · 16 dk okuma
Savaş Kaç Donma Tepkisi: Kriz Anında Ne Yaparsınız?
Savaş kaç donma tepkisi nedir? Kriz anında bedende ve davranışta nasıl görünür, kendi örüntünüzü puansız sorularla nasıl gözlemlersiniz…
7 Mayıs 2025 · 17 dk okuma
İnsanlar Neden Savaşır? Savaşın Psikolojik Kökleri
İnsanlar neden savaşır? Korku, grup kimliği, insanlıktan çıkarma ve otoriteye itaatin rolü ile savaş haberlerinin ruh sağlığına etkisi…
7 Mayıs 2025 · 17 dk okuma